Ayaklarımda çamur, kötü anılar gibi,
Yürüdükçe dağılan.
Saat kaç ki ?
Gece gibi değil, gündüz gibi değil; toprak kokusu,
Bir tenin kokusu...
Zaman hiçlik duygusu.
Yalnız yürümek,
Şehirleri ve insanları ayıran hayali sınırlar gibi gerçeklik sınırında,
Zaman ne ki? Zaman hiç.
Soru şuydu:
"Sen kimsin?"
Fotoğraf:Okan VURAL
